Είμαι ο Αχμέτ, γιός του Φαντλάν, εγγονός του Αλ Αμπάς...
τρισέγγονο του Χαμάντ και τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι.
Κάποτε ήμουν ποιητής στη μεγαλύτερη πόλη του κόσμου.
Η ζωή μου ήταν ωραία και ανέμελη...
Ώσπου κάποια μέρα γνώρισα μια όμορφη γυναίκα...
που ανήκε σε άλλον άντρα.
Ο ζηλιάρης άντρας της παραπονέθηκε στον χαλίφη...
που με διόρισε πρέσβη του Τοσούκ Βλάντ...
μιας χώρας,ψηλά στον βορρά.
Εξορίστηκα απ' την πατρίδα μου κι από κάθε τι γνώριμο.
Ταξίδεψα με καμήλα, πολλούς μήνες, σε χώρες βαρβάρων.
Με συνοδεία τον Μελσίσεδεκ, παλιό φίλο του πατέρα μου...
πέρασα τη χώρα των Χαζάρων και των Βουλγάρων...
και μπήκα στα εδάφη των ληστών που λέγονται Τάτταροι,
που επιτίθενται σε καραβάνια και σφάζουν.
Οι Τάτταροι! Έρχονται οι Τάτταροι!
Σταμάτησαν! Δε μας ακολουθούν!
Ένα πλοίο!
Έρχεται ένα πλοίο!
Κοιτάξτε, φεύγουν!
Εμπρός, κουνηθήτε!
Στάσου! Ποιοί είναι αυτοί στο πλοίο;
Είναι βόρειοι. Προχώρα και μη μιλάς.
Είναι επικίνδυνοι;
Εξαρτάται...Ίσως μας αφήσουν, αλλά μπορεί και να μας σφάξουν.
Πρέσβης είμαι, που να πάρει! Υποτίθεται ότι συνεννοούμαι.
Ίσως σου δοθεί η ευκαιρία..
Πώς να λέγεται ο διοικητής αυτού του στρατοπέδου;
Αυτοκράτορας, τουλάχιστον...
Ζητάμαι τον...
Ζητάμαι τον αρχηγό σας, τον βασιλιά σας...
Δοκίμασε στα ελληνικά...
Λέει ότι ο βασιλιάς είναι σε εκείνη τη σκηνή.
Λέει ότι δεν θα μας μιλήσει.
Φαίνεται ότι ο βασιλιάς δε θα μας μιλήσει επειδή πέθανε.
Αυτή είναι η κηδεία του.
Θα σε παρουσιάσουν στο διάδοχο...
Ο Μπουλβάι θέλει ν' ακούσει ένα ποίημα...μια ιστορία.
Σίγουρα θα θυμάσαι κάτι.
"Στην αρχή η γη ήταν άδεια και το πνεύμα του θεού..."
Τώρα που υπήρχε νέος βασιλιάς, οι βόρειοι κήδεψαν τον παλιό.
Υπάρχουν έντομα στο χώμα. Θα τον κάψουμε...
Αυτός και τα υπάρχοντά του θα βρεθούν στον παράδεισο.
Προσφέρουμε αυτά τα δώρα για το βασίλειό του στον παράδεισο.
Θα την πάρει μαζί του...
Να, βλέπω τον πατέρα μου...
Βλέπω την μητέρα μου, τις αδερφές και τους αδεφούς μου.
Βλέπω τον λαό μου, μέχρι τους αρχαιότερους προγόνους...
και με καλούν...
να πάρω τη θέση μου ανάμεσά τους, στη Βαλχάλα...
όπου οι γενναίοι ζουν αιώνια.
Θα ταξιδέψει κι αυτή μαζί του.
Δε θα το ξαναδείς αυτό. Είναι παλιά παράδοση...
Ήρθε άλλο ένα καράβι τη νύχτα.
Υπάρχει ένα αγόρι στην πλώρη, σαν άγαλμα...
- Τους αφήνει να τον δουν. - Μα φαίνεται πεντακάθαρα.
Δεν ξέρουν αν ό,τι βλέπουν είναι αληθινό.
Έχει σχέση με την ομίχλη...
Προφανώς, η ομίχλη φέρνει επικίνδυνα πνεύματα.
Το αγόρι τους δίνει χρόνο να αποφασίσουν αν είναι αληθινό.
Είναι αγγελιοφόρος απ' το βορρά, με μήνυμα για τον Μπουλβάι.
Είναι ο Γούλφγκαρ...
γιός του πανίσχυρου βασιλιά του βορρά Ρόθγκαρ.
Έρχεται να ζητήσει βοήθεια από τον Μπουλβάι.
Το βασίλειο του πατέρα του δέχεται επίθεση, καταστρέφεται.
Τους απειλεί αρχέγονο κακό.
Κάποιο κακό που δεν πρέπει να ονομαστεί...
Κοίτα τους! Τι τους επιρεάζει τόσο πολύ;
Δεν μπορεί να ονομαστεί.
Καλεί τον Άγγελο του Θανάτου.
Είναι μάντης και θα διαβάσει τα κόκαλα.
Ζητάει τόσους πολεμιστές, όσες και οι φάσεις της σελήνης.
Δεκατρείς οι μήνες του έτους τους. Τόσοι πρέπει να πάνε.
Οκτώ...
Εννιά...
Δέκα...
Έντεκα...
Δώδεκα...
Λέει ότι ο 13ος δεν πρέπει να είναι βόρειος.
- Τι θες να πεις; - Ο 13ος πολεμιστής είσαι εσύ.
Θεωρεί ότι το άλογό σου είναι μικρό.
Μόνον ένας Άραβας, λέει, θα έφερνε σκύλο στη μάχη.
Ρωτάει το όνομά σου.
Είμαι ο Αχμέτ Ιμπν Φαντλάν, Ιμπν Αλ Αμπάς, Ιμπν Ρασίντ.
Άκου, Αχμέτ Ιμπν Φαντλάν... "Ιμπν" σημαίνει "γιός του...".
Τί είπε;
"Βιάσου να πας στο θάνατο, πριν σου πάρουν τη θέση".
Δε θα σε ξεχάσω.
- Πήγαινε στη ευχή του Θεού, - Μ' ακούει μήπως;
Αύριο...
Δώδεκα άλογα...
Σ' αυτούς...
Μπορούμε να βρούμε χήνες.
Αλλά μετά λέει "όχι γυναίκα..."
"γιατί θα φτάσω απόψε στο σπίτι..."
Δεν κάνω έτσι εγώ.
Ο Ρόνεθ κοιμήθηκε μαζί της, ενώ εμείς πήραμε τα άλογα.
Καυχησιάρηδες...
Θα ήταν καμιά "μαυρισμένη" πόρνη...
σαν τη μάνα αυτού εδώ.
Η μητέρα μου...
ήταν...
αγνή γυναίκα...
από αρχοντική οικογένεια...
και εγώ, τουλάχιστον,...
ξέρω ποιός είναι ο πατέρας μου...
παλιομπάσταρδε, που τρως γουρούνια...
Περίμενε, έλα!
Πού έμαθες τη γλώσσα μας;
Σας άκουσα!
Ξέρεις να ζωγραφίζεις ήχους;
Να ζωγραφίζω ήχους;
Ναι...
Ξέρω να γράφω...
και να διαβάζω...
Δείξε μου...
"Ένας είναι ο Θεός..."
"κι ο Μωάμεθ είναι ο Προφήτης Του".
Φέρε μου αυτά τα σακιά.
Πρόσεχε εκεί πέρα.
Μόνο ένας άραβας θα έφερνε...
...σκύλο στη μάχη; Τ' άκουσα και την πρώτη φορά.
Μπράβο άραβα..
Ο σκύλος πηδάει κιόλας.
Πάρε...
Φάε.
Δεν θα έπρεπε να μείνουμε κοντά στην ξηρά;
Σήμερα δεν είναι μέρα για τέτοια.
Κάτω...
-Τί ήταν αυτό; -Ησυχία...
Ξηρά!
Άραβα, διάβασε αυτό που θα ζωγραφίσω.
"Ένας είναι ο Θεός..."
"κι ο Μωάμεθ είναι..."
"ο προφήτης του..."
Πηγαίνετε.
Πάρε!
Θα σου χρειαστεί...
-Δεν μπορώ να το σηκώσω. -Να δυναμώσεις...
Έρχεται καβαλάρης...
Καλοθρεμμένος, πάνω σε μικρό άλογο...
Αρωματισμένος...
-Γυναίκα είναι. -Αγγελιοφόρος.
Αγόρι στα μεταξωτά...
Τα ονόματα σας, γρήγορα...
Είμαι ο Μπουλβάι, γιός του Χαϊτζίλιακ.
Γνωρίζουμε τον άρχοντά σου. Ήρθαμε να τον υπηρετήσουμε.
Ο Ρόθγκαρ θα θέλει να σας καλωσορίσει ο ίδιος.
Δεν έχει τείχος, ούτε τάφρο. Ούτε καν φράχτη της προκοπής.
Ούτε αγελάδα δεν μπορείς να κρατήσεις απ' έξω.
Μόνο γυναικόπεδα...
Ούτε ένας άντρας μεταξύ 15 και 50 ετών.
Αυτός είναι ο Μπουλβάι, γιός του Χαϊτζίλιακ...
Τον γνωρίζω... Εγώ τον κάλεσα.
Τον ήξερα μικρό, ήξερα και τον πατέρα του, όπως τώρα.
Βλέπω ότι έγινε άντρας, γερός και δυνατός.
Τί κακό βρήκε τον τόπο σου, γέρο;
Μπορεί να είναι τρελός.
Πήγαινε στην ομίχλη...
Είδατε κανένα τέρας εδώ και εκατό χρόνια;
Λένε ότι οτόπος τριγύρω είναι γεμάτος και πως βόρεια είναι χειρότερα.
Πολλά λέει ο κόσμος...
Όποιοι κι αν είναι, αν δεν τους εντοπίσουμε...
Χρειαζόμαστε τάφρο και φράχτη.
-Μπορούμε να φτιάξουμε πύλη. -Δε θέλω να φτιάξω φράχτη.
Κύριοι!
-Ποιός σου το έκανε αυτό; -Βρείτε κάποιον που να τον ξέρει.
Περιμένετε!
Εγώ τον ξέρω.
Είναι από αγρόκτημα, πιο πάνω στην κοιλάδα. Θα σας πάω.
Μην μπείς μπροστά μου.
Είναι αλήθεια, λοιπόν...
-Δεν υπάρχουν ίχνη αλόγων. -Ήταν πεζοί.
Τα κεφάλια λείπουν.
Το παιδί μάλλον κρύφτηκε και γλύτωσε.
Τους έχουν...
μασήσει..
Λένε ότι τρώνε τους νεκρούς.
Τί είδους άνθρωποι θα έκαναν κάτι τέτοιο;
Δεν ήταν άνθρωποι.
Ήταν οι Βέντολ...
Είναι εδώ...
-Τί είναι; -Η μάνα των Βέντολ.
Τα ίχνη;
Χάνονται στα βράχια, δύο μίλια πιο πέρα.
-Είναι έξυπνοι. -Και προσεκτικοί.
Και δεν είναι μόνον αυτά...
Κοιτάξτε δεξιά, στο σημείο κοντά στο παρατηρητήριο.
Και νότια εκεί που τελειώνουν τα δέντρα...
Κάτι έδιωξε τα ελάφια...
Κατέβασε το χέρι σου.
Πιστεύω ότι μας παρακολουθούν και τώρα.
Κι αν τους κυνηγήσουμε;
-Θα εξαφανιστούν. -Θα μας επιτεθούν;
Οι αγρότες λένε ότι βγαίνουν στην ομίχλη.
Άρα θα έρθουν όταν έχει ομίχλη.
Τώρα μας κυνηγούν και στον τόπο μας.
Δεν ήταν πάντα έτσι...
Είχαμε σκεφτεί να χτίσουμε. Ν' αφήσουμε κάτι πίσω μας.
Να φτιάξουμε αγρούς...
Και οι οικισμοί στον βορρά;
Το Έστουικ κάηκε...
Πάνε δυό χρόνια τώρα...
Και απ' τους άλλους...
τους τελευταίους μήνες δεν είχαμε νέα τους.
Τη νύχτα...
που είχαν μεθύσει...
-Δεν πίνεις απόψε; -Όχι, δεν πίνουμε.
Ας έρθει η αυγή...
και θα δουν τα πτώματα.
Ο άρχοντας δείχνει σπουδαίος πολεμιστής κι είναι γενναίος.
Μα για να αντιμετωπίσει το θεριό, χρειάζεται πολλή τύχη.
Η τύχη μπορεί να σώσει κάποιον...
αν αυτός δε χάσει το θάρρος του.
-Ποιός είναι αυτός; -Ο γιός του βασιλιά.
Περίμενε τους Βέντολ κανένα βράδυ και μιλάμε για θάρρος.
Ευχαριστώ για τη συμβουλή...
αν και δεν γνωρίζω τα ανδραγαθήματά του...
εκτός από το ότι σκότωσε τα αδέρφια του.
Κάτσε κάτω και σώπα!
Είναι καλεσμένοι, στο δικό μου τραπέζι ακόμα.
Υπάρχει κάποιος που ήταν στο Έστουικ.
Είδα καθαρά αυτό που με κατάντησε έτσι.
Είχε δόντια σαν λιονταριού, κεφάλι σαν της αρκούδας...
Έρχονται νύχτα, μέσα στην ομίχλη...
όταν είναι σκοτεινά, λες και μπορούν να βλέπουν.
Περπατάνε στα δύο ή στα τέσσερα;
Μάλλον και τα δύο. Σαν να είναι άνθρωπος και αρκούδα μαζί.
Εγώ βέβαια δεν μπορώ να πω.
Είδα την πυγολαμπίδα, όμως, όπως όλοι χθες βράδυ.
Κατέβαινε απ' τους λόφους μέσα απ' την ομίχλη...
Είχε μήκος όσο εκατό πλοία...
και έσπερνε φωτιά στο πέρασμά της.
Ο παππούς μου μας προειδοποιούσε. Έλεγε ότι ήταν φάντασμα.
Θα έχουμε ομίχλη.
Φέρε την πανοπλία μου!
Θα φυλάξω σκοπιά μαζί σου.
Τα παιδιά θα χρειαστούν προστασία, Άρχοντα.
Αν περάσουν από εμάς, πρέπει να τους σταματήσετε εσείς.
Καλή τύχη στη μάχη.
Πώς κοιμάσε τέτοια ώρα;
Ο Θεός έχει υφάνει το νήμα της ζωής σου.
Πήγαινε κρύψου αν θες.
Δεν θα ζήσεις ούτε λεπτό παραπάνω. Είναι καθορισμένο.
Ο φόβος δεν ωφελεί σε τίποτα.
Όταν έρθουν...
θα κάνουμε κύκλο στο κέντρο του δωματίου, πλάτη με πλάτη.
Εγώ δεν είμαι πολεμιστής.
Σύντομα θα γίνεις...
Κουνήσου!
Τουλάχιστον δεν το έβαλε στα πόδια.
Δεν έχεις πάθει και τίποτα.
-Ο Ράγκναρ είναι εδώ. -Και το κεφάλι του;
Πάντα παίρνουν τα κεφάλια.
Και ο Όγκλαντ;
Το ίδιο...
Δεν βλέπω κανένα Βέντολ.
Κανέναν. Ούτε καν αυτούς που σκοτώσαμε.
Ούτε εγώ βλέπω...
Χτύπησα τουλάχιστον δύο. Δεν μπορεί να έζησαν.
-Αυτό κάναμε όλοι! -Ακόμα κι ο Άραβας έσφαξε.
Δεν είχε πεθάνει.
Άρα τους μάζεψαν.
Δαίμονες είναι.
Το αίμα τους μοιάζει αληθινό.
Πολύ διαμαρτύρεσαι...
Βοήθα να βγάλουμε έξω τον Ράγκναρ.
-Τι είναι αυτό; -Κάτουρο αγελάδας.
Το έχω βράσει.
Μη μου βάζεις αυτή τη βρομιά. Βάλε μου καθαρό νερό.
Όπως θέλεις.
Αύριο θα τρέχει πύον και θα έχεις πυρετό.
Έλα φίλε...
Το κεφάλι σου πήγε να βρει το χέρι σου.
Θα συναντηθείτε στον παράδεισο.
Δεν υπάρχουν πτώματα, μα ίσως εδώ βρούμε νύχια.
Πάμε, μικρέ αδερφέ, έχουμε να φτιάξουμε οχυρά.
Φέρτε κι άλλα.
Εκεί πέρα, στη σειρά...
Κι εκεί...
Κουνήσου!
Στάσου εδώ και κόψ' το. Τα μάτια σου δεκατέσσερα.
Τώρα καν' το εσύ
Υπάρχει μεταλλουργός;
Αυτός επέμενε.
Δίνεις ξίφος στον Άραβα και το κάνει μαχαίρι!
Αυτό είναι...
Όταν πεθάνεις, να το δώσω στην κόρη μου;
Διψάς;
Νερό είναι.
-Σαν γυναίκα κάνεις. -Αν με πονέσεις, έτσι θα κάνεις.
Θα γίνεις καλά.
Νομίζω ότι καταστράφηκε η μύτη μου.
Μικρό το κακό.
Είναι ήσυχοι σήμερα.
Οι χωρικοί φοβούνται ότι θα φέρεις την πυγολαμπίδα.
Το φίδι της φωτιάς...
Το φίδι της φωτιάς;
Εννοείς δράκο;
Δεν πιστεύω στους δράκους.
Πρόσεχε τον πρίγκιπα Γουίγκλιφ. "Δηλητηριάζει" τον βασιλιά...
λέγοντας ότι ο Μπουλβάι θέλει να του πάρει το βασίλειο.
Είναι αλήθεια;
Πίστεψέ με...
Τότε να προσέχεις.
Δεν είπε άλλα.
Δεν χρειάζεται...
Θα χρειαστούμε κάποιον για παραδειγματισμό.
Τον κοκκινομάλλη;
Θα το κάνω εγώ.
Εσύ δεν πρέπει να αναμιχθείς.
-Τί να κάνω; -Γύρνα στη δουλειά σου.
Πρόσεχε που το πετάς.
Σαν σκύλος σκάβεις.
Με είπε σκύλο;
Είπα ότι σκάβεις σαν σκύλος, πετάς τα χώματα σαν τα ζώα.
Είμαι και ζώο τώρα;
-Δεν ακούς. -Κουφός είμαι;
Ηλίθιος είσαι, φίλε.
Επειδή τα λόγια σου είναι λειψά σαν γριάς γυναίκας...
Αυτή η γριά θα σε στείλει στον άλλο κόσμο, γέρο!
Τί συνέβει;
Διαφωνία μηχανικών!
Είδες ότι είναι πιο γεροδεμένος; Και πιο νέος...
Στοιχημάτισε σ' αυτόν, αν θέλεις.
Τυχαίο ήταν...
Πρέπει να τους σταματήσεις.
Θα σκοτωθεί!
Είναι πιθανό...
Ηλίθιοι!
Κήδεψε το φίλο σου.
Ήταν γενναίος.
Μπορούσες να τον σκοτώσεις αμέσως!
-Γιατί τον ξεγέλασες; -Αυτί ήταν η ουσία.
Οποιοσδήποτε βλάκας μπορεί να υπολογίσει τη δύναμή σου.
Τώρα πρέπει να υπολογίσει αυτό που δε βλέπει.
Και να φοβάται αυτό που δεν ξέρει...
Όπως είπες, ανόητο ήταν και κόστισε.
Θα μας λείψει απόψε το ξίφος του Άνγκους.
Σταμάτα να φωνάζεις. Σ΄άκουσα...
Νόμιζα ότι θα είσουν στον πύργο.
-Γι΄αυτό δεν είμαι εκεί. -Σου έφερα φαγητο.
Θα βρέξει.
Τρία μίλια πιο πέρα, υπάρχουν βράχια. Εκεί χτυπούν τα κύματα.
Οι χωρικοί τα λένε "Βράχια των κεραυνών".
-Πέφτει ομίχλη. -Το βλέπω.
Ξύπνησαν το σκουλήκι της φωτιάς!
-Μη χάνουμε χρόνο! -Κουνηθείτε, γρήγορα!
Το σκουλήκι της φωτιάς;
Η ανάσα του είναι φωτιά...
Τί είναι εκεί στο χωράφι;
-Ένα παιδί. -Κοιτάξτε την...
Ανοίξτε την πύλη.
Ανοίξτε την πύλη!
Κάτω!
Ανοίξτε την τώρα!
-Ώστε είδες το σκουλήκι. -Ιππείς είναι...
Θα προτιμούσα δράκο...
Είναι εκατοντάδες καβαλάρηδες με πυρσούς.
-Πήγαινε στο βόρειο άκρο. -Πάμε, αδελφέ. Αρχίζουμε.
Άραβα!
Θα πεθάνετε!
Έλεος, Αλλάχ...
Είδες; Κράτα αυτό!
Είναι άνθρωπος.
Άνθρωπος είναι.
Μη σε νοιάζει, αδελφάκι. Έχει κι άλλους πολλούς.
Έσπασαν την πύλη!
Γυρίστε πίσω και πολεμήστε τους!
-Τί να το κάνω; -Ανέβα πάνω του!
Οι Σελντ, Χάλγκα, Ρόνεθ πέθαναν...
και ο Ρέθελ θα τους συναντήσει σύντομα.
Δεν μπορώ να δοκιμάσω...
καμμιά ζύμωση σταφυλιού ή σιταριού.
Γιατί γελάς;
Μέλι...
Αυτό είναι φτιαγμένο από μέλι.
Θα πεθάνουμε εδώ.
Είναι πιθανό.
Έλα.
Σε αποτελείωσε ή σε ξαναζωντάνεψε;
Ένας κύριος δε συζητάει γι' αυτά.
Άλλοι τρεις στο φράχτη.
Φαίνετε σαν άντρας και θηρίο μαζί.
Άνθρωπος είναι...
Αν είναι άνθρωπος, θα κοιμάται σε φωλιά, θα 'χει ίχνη.
-Θα τους επιτεθούμε; -Έχουμε άλλη επιλογή;
Ελάτε μαζί μου. Υπάρχει κάποια που μπορεί να βοηθήσει.
Φέρε τον Άραβα.
Ήταν γριά, κι όταν ακόμα η γιαγιά μου ήταν νέα.
-Είναι τελείως τρελή. -Ωραία συμβουλάτορας.
Ντροπή, ντροπή...
Είναι η βασίλισσα μπροστά μου, ε;
-Θέλουμε την συμβουλή σου. -Εσείς ή αυτός;
Πλησίασε, Μπουλβάι...
Πιο κοντά...
-Με ξέρεις; -Έχω αυτιά κι ακούω.
"Πολεμιστής", λέει ο άνεμος.
"Φύλαρχος", λέει η βροχή.
Γιατί με αναζήτησες; Βρήκες τον αντίπαλό σου;
Βρήκες τον αντίπαλό σου σ' αυτούς που τρώνε νεκρούς;
Ζητάμε τη σοφία σου.
Οι μάχες κερδίζονται με τη θέληση.
Ίσως πολεμάτε σε λάθος πεδίο μάχης.
Έχεις κάποιο φυλαχτό;
Κάτι δικό τους;
Σου έδειξαν τον τρόπο να τους νικήσεις, μα δεν κατάλαβες.
Όσο κι αν τους σφάζεις...
δεν θα καταφέρεις τίποτα.
Βρες τη ρίζα και χτύπα τη θέληση.
Αυτή είναι η μάνα των Βέντολ.
Αυτή λατρεύουν, αυτή είναι η θέληση.
Πού θα την βρώ;
Είναι η μάνα-γη. Στο χώμα θα την βρείς.
Και να προσέχεις τον αρχηγό των πολεμιστών τους.
Φοράει τα κέρατα της δύναμης.
Κι αυτόν πρέπει να τον σκοτώσεις.
Έχουμε κανένα σχέδιο;
Θα βγούμε να τους βρούμε και θα τους σκοτώσουμε.
Ακόμα και παιδί ακολουθεί αυτά τα ίχνη.
Δεν μας φοβούνται καθόλου.
Ο σκύλος δεν το εγκρίνει.
Κρανία αρκούδας. Δεν νομίζω ότι συμπαθούν τους ξένους.
Τα νύχια...
Οι μάσκες...
Αρκούδες... Πιστεύουν ότι είναι αρκούδες.
Θέλουν να νομίζουμε ότι είναι αρκούδες.
-Πώς κυνηγάς την αρκούδα; -Με τα σκυλιά...
-Και το χειμώνα; -Μπαίνεις στη σπηλιά της.
-Πού είναι η σπηλιά της; -Στο χώμα...
Στον επόμενο λόφο βλέπω πολλές φωτιές.
Υπάρχει σπηλιά;
Δεν υπάρχει σπηλιά...
Υπάρχει..
Είναι στο βράχο.
-Μπορούμε να την φτάσουμε; -Δε βλέπω σκυλιά. Ίσως.
Ούτε στο όνειρό σου. Πάμε.
-Πόσο βαθειά είμαστε; -Αρκετά για να πιάσουμε πάτο.
Κοιτάξτε στα πόδια σας.
Έκανα λάθος.
Αυτοί δεν είναι άνθρωποι.
Αν σφάξουμε τους πρώτους, θα μας κυνηγήσουν οι υπόλοιποι.
Θα κατέβουμε απ' τον τοίχο και θα κολυμπήσουμε.
-Εμπρός, μικρέ αδελφέ. -Δε μ΄αρέσουν τα ύψη...
Σταθείτε!
Εμπρός! Σκότωσέ την!
Καν' το!
Διάβολε!
Τέλειωσε;
Θα 'ναι δύσκολο να φύγουμε απο εδώ.
Υπάρχει μονοπάτι που πάει προς τα κάτω.
Έτρεξα όσο μπορούσα.
Καλή μέρα ήταν η σημερινή...
Πήγαινε, νεαρέ.
Φύγε.
Ο Χέλφνταν;
Θ΄ακολουθήσουμε το ποτάμι. Κάπου θα βγαίνει.
Το ποτάμι χάνεται κάτω απ' τα βράχια.
Καλά είμαι.
Να πολεμάμε οι δύο και να ξεκουράζονται οι άλλοι δύο.
Έρχονται.
Ωραία, ας βρέξει κιόλας...
Θα βρέξει.
Περιμένετε!
Κεραυνός!
Τα κύματα κάνουν ήχο κεραυνού στα βράχια.
Υπάρχει θάλασσα εκεί πέρα.
Μπορούμε να την περάσουμε κολυμπώντας ή θα πνιγούμε;
Ας δοκιμάσουμε.
Πάρτε ανάσες!
Ένα, δύο, τρία!
Θα το καταλάβουμε...
Αν δεν μας ακολουθήσουν...
θα είναι πολύ μακριά για να βγούμε κολυμπώντας.
Δεν θα βγάλει τη νύχτα. Είναι γραφτό του...
Δεν το ξέρεις αυτό.
Το νήμα της ζωής του έφτασε στο τέλος εδώ και καιρό.
Για μένα στενοχωριέσαι, έτσι;
Δεν είναι στο χέρι μου.
Μόνον αυτά τα χέρια έχω.
Θα πεθάνω φτωχός...
Θα θαφτείς με βασιλικές τιμές.
Ο άνθρωπος θεωρείται πλούσιος...
αν κάποιος "ζωγραφίσει"...
την ιστορία των έργων του...
έτσι ώστε να τον θυμούνται.
Όντως, αυτός θα 'ναι πλούσιος...
Περνάει στην άλλη πλευρά.
Κρατάει σφιχτά το ξίφος, σαν να φοβάται πως δεν θα ξυπνήσει.
Μην τα σκεφτεσαι άλλο αυτά. Ξεκουράσου.
Δεν είμαι κουρασμένος.
Οι Βέντολ θα θέλουν εκδίκηση για τη μάνα τους. Θα γυρίσουν.
Δεν σκοτώσαμε τον αρχηγό. Όσο ζει, θα μας πολεμήσει.
Πότε;
Απόψε...
Οι νύχτες είναι τόσο μεγάλε εδώ...
Δεν είναι όπως στην πατρίδα μου.
Δεν νομίζω ότι απόψε...
θα έχουμε ομίχλη...
Σκότωσε τη μάνα, είπε... Σκότωσε τον αρχηγό και νικάς.
Θα μάθουμε αν είχε δίκιο.
Τουλάχιστον δεν έχουμε να ανησυχούμε για φωτιά.
Οι χωρικοί τρομοκρατήθηκαν. Να 'χαμε εδώ τον Μπουλβάι...
Δεν έχει σημασία αυτό.
Πάρε...
Ετοιμαστείτε.
Ελεήμων Πατέρα...
Χαράμισα τη ζωή μου με σχέδια για πολλά πράγματα.
Αυτό δεν ήταν ανάμεσα σ' εκείνα...
Μα αυτή τη στιγμή...
ζητάω μόνο...
να ζήσω γενναία τα επόμενα λεπτά.
Όταν έρθει η ώρα...
μην αφήσεις να πάρουν τα παιδιά.
Για όλα όσα έπρεπε να 'χα σκεφτεί και δεν σκέφτηκα...
για όλα όσα έπρεπε να ΄χα πει...
και δεν τα είπα...
και για όλα όσα έπρεπε να 'χα κάνει και δεν έκανα...
συγχώρεση Σου ζητώ, Θεέ μου...
Έρχονται!
Να, βλέπω τον πατέρα μου...
Βλέπω τη μάνα μου, τους αδερφούς και τις αδερφές μου.
Να, βλέπω τον λαό μου, μέχρι τους αρχαίους προγόνους μου.
Και με καλούν...
να πάρω τη θέση μου ανάμεσά τους...
στις αίθουσες της Βαλχάλα...
όπου οι γενναίοι...
μπορούν να ζουν...
για πάντα.
Τελείωσε...
Θα προσευχηθούμε για να 'χεις καλό ταξίδι.
Σε ποιόν Θεό;
Στον τόπο σου μπορεί να αρκαί ένας θεός. Εδώ όχι.
Θα προσευχηθώ σε όλους. Μην προσβληθείς.
Θα σου είμαι υποχρεωμένος!
Αντίο, Άραβα!
Αντίο, βόρειε...
Ταξιδέψαμε πέρα από θάλασσες, δάση με τέρατα και δέμονες...
Δοξασμένος ο Αλλάχ, ο ελεήμων...
Ας ευλογήσει τους ειδωλολάτρες...
που λάτρεψαν άλλους θεούς,
που μοιράστηκαν φαΐ και αίμα, έτσι ώστε ο υπηρέτης Του,
ο Αχμέτ Ιμπν Φαντλάν, να γίνει άντρας...
και χρήσιμος υπηρέτης του Θεού.
Ripped by Stang-gr